Skip to main content

TIME SO FAST

Time so fast
We do not even count our day
Our time we are doing it so fast that we can't control it.

But we need to
Do our task, responsibilities, priorities
Duties in life.

Life goes on
We have to sacrifice our distance, our emotions in order
to survive.
Because we are stick with our emotions
It will be harder for us to adjust.

Life goes on
We just need to manage, cooperative and advance our mind.
For us to cope with the situations that we are facing.

We just remember
God is always there with us in all our circumstances.
Time so fast we have to accept it.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Masaya , Maganda ang tatahakin na landas

                                                                Masaya, maganda                                                                 Pero minsan malungkot ang buhay                                                          ...
Post a Comment
Read more

Ikaw ang matagal ko na hinahantay

 Simula ng nakilala kita madami nagbago sa buhay ko. Hindi ko inaasahan bibigay ka ng Diyos sa akin. Matagal ko na hinihiling makita ko na ideal guy ko. Akala ko hindi na matutupad yun. Mali pala ako ng akala.   Masaya ako dahil sa dami dami ko puwede makilala ikaw binigay sa akin ng maykapal. Sobra ako nagpapasalamat na hindi ka nawala sa buhay ko simula ng umpisa. Pero simubok tayo ng tadhana para tayo dumadaan sa butas ng karayom. Pero nalagpasan natin yun lahat ng magkasama. Salamat hindi ka sumuko.   Yung una hindi pa ko handa kung ano haharapin natin sa buhay. Nagtiwala lang ako sa maykapal at gabayan din tayo palagi. Natupad lahat ng panalangin ko binigay sa akin mabait at masipag na asawa. Salamat sa lahat ng sakripisyo mo mahal ko. Huwag ka sana magsawa sa amin.   Ikaw ang matagal ko na hinahantay. Hindi pa huli ang lahat nabigay yun sa akin. Kaya masayang masaya ako dahil mahal ako ng Diyos hindi ako pinabayaan.   Wala nako mahihiling pa kuntento nako ...
Post a Comment
Read more

Sa dibdib ko’y bumabalong ang sakit at panghihinayang

  Masakit. Makirot. Nalalabo ang guniguni, habang umiikot ang mundo’t itinatawid ang ating pag-ibig na wari’y isang aninong pilit umiilag sa sarili. Tinawag na kitang “kabiyak,” matagal kitang pinanindigan, ngunit ang pagitan natin ay tila bangin ng kawalang hanggan. Sa bawat katagang lumalabas sa iyong labi ako’y nagkakabiyak, sumisilip ang mga aninong ‘di mo pa nasisilip sa aking salamin. Nagiging mahigpit ang aking bisig, nagiging marupok ang aking laman, tila pusong naliligaw sa ulap ng usok at alon ng ulan. Kakadurog ng damdamin, wari’y nag-iisa sa gitna ng unos, pakiramdam ko’y wala akong katuwang sa pagdaraos. Sinasabi mong nagbago ako, nasasakal ka— di ko man inakala, buong akala ko’y kilala mo na ako, buo, wagas, at walang kapantay na pagkatao. Ngunit ito ang hubad na katotohanan— kahit asawa, kahit kapiling, may mga lihim pang natutuklasan. Kahit sabay tumitibok ang ating mga puso’t paghinga, may mga silid at anino pa ring ‘di natin kilala. Kay rami kon...
Post a Comment
Read more